|
جنگلهاي عباس آباد
عباس آباد در 28 کيلومتري غرب چالوس و بفاصله
24 کيلومتر از تنکابن در مسير راه چالوس رامسر
واقع شده است دريا در شمال و جنگل هاي انبوه
شمال دامنه هاي البرز در جنوب و از شرق به شهر
سلمانشهر (متل قو) و از غرب با شهر نشتارود
هم مرز ميباشد اين شهر به صورت نواري باريک
بين دريا و کوه شکل گرفته اقليم اين منطقه
بدليل مجاورت با دريا از سمت شمال، و ديوار
رشته کوه هاي البرز در جنوب چون سدي باعث
جلوگيري و خروج آب و هواي مرطوب شده است
بطوريکه متوسط رطوبت بين 65 تا 85 درصد، مقدار
بارندگي بيش از 100 روز در سال، يخبندان کمتر
از 10 روز در سال، درجه بارندگي 1200 تا 1300
ميليمتر ، بيشترين مقدار بارندگي در ماه آبان
و کمترين بارندگي در ماه تيرميباشد.
فاصله طول شهر در امتداد شرقي و غربي 8
کيلومتر و عرض شمالي جنوبي تا اولين رشته کوه
شمال البرز 7 کيلومتر است فاصله شهر با مرکز
استان ساري 200 کيلومتر و با تهران
(پايتخت)250 کيلومتر ميباشد حريم قانوني شهر
40000 هکتار، محدوده خدماتي آن نيز 460 هکتار
ميباشد. شهر عباس آباد مرکز بخش عباس آباد
(شامل شهرهاي کلار آباد و سلمانشهر) است. اين
شهر در ´43 ˚36 عرض و´09 ˚51 طول جغرافيايي
واقع شده و ارتفاع آن از سطح دريا 2 متر
ميباشد. رود هاي مهم شهر: کاظم رود و خاني
رود.
کاظم رود از آبريز هاي مختلفي سرچشمه مي گيرد
شروع آن خلاربن از مازي گاسر و از چشمه کرشه
در مرتع خش دس و چشمه هاي ديگري مانند کلکته
رود تلاقي مي کند و پس از مشروب ساختن زمينهاي
کشاورزي منطقه پسنده سفلي به دريا مي ريزد.
کاظم رود مهمترين رودخانه بادبي طغياني 24 متر
مکعب در ثانيه و پس از آن خاني رود با 8 متر
مکعب در ثانيه و مابقي رودخانه ها با دبي
طغيان 4 متر مکعب ميباشند.رود هاي فرعي چهار
رود است: عباس آباد رود، محمد حسين آباد،
گنج آبرود و امرجکلا که متفرعاتي از کاظم رود
در منطقه سرلنگا با بتن سد پوشالي به اصطلاح
محلي بندگاه جهت شرب اراضي کشاورزي بوجود آمده
است.
تاريخچه شهر عباس آباد
در کتاب لنگا نوشته علي اصغر يوسفي نيا در
مورد عباس آباد چنين نگاشته شده است شهر عباس
آباد که مرکز لنگاي امروز است از آبادي هاي
جديد التاسيس بشمار ميرود هر چند با توجه به
تعداد نسل هايي از مهاجران که در اين مکان
زيسته اند شمار عمر آبادي را به بيش از دويست
سال ميرساند ولي در تاريخ و اسناد و نوشته هاي
قديمي نشاني بيش از يک قرن و نيم ندارد براي
آشنايي بيشتر با گذشته هاي دور تر عباس آباد
اشاره اي ميشود به لنگا که در تقسيمات کشوري
جديد به نام دهستان لنگا رود و در تقسيمات
گذشته به نام دهستان عباس آباد نام گذاري شده
است
نام لنگا به سال 277 ه.ق (در حدود 1100 سال
پيش ) براي اولين بار در تاريخ مازندرا ن آمده
است. نام لنگا در ارتباط با بندر وخليجي بوده
است كه قايق ها و كشتي هاي كوچك در آن لنگر
انداخته و پهلو ميگرفته اند. اين خليج با
آبگيري نسبتا وسيع از شمال به جنوب، از ده
محمد حسين آباد تا مشهدي سرا ، ادامه ميافت.
«لنگا كه عباس آباد از توابع آن بود محدود است
از مغرب به كاظم رود، از جنوب به ماشالله آباد
و از مشرق به اسپچين. اليجه يا پارچه ابريشمي
لنگا مشهور است. لنگا از سه قسمت جور بند يا
بالا بند و ديگري جير بند يا پايين بند وميان
بند كه همان تپه هاي كوتاه پر درخت است كه
جلگه را از ييلاقات جدا ميسازد»(نقل از سفر
نامه مازندران و استر آباد صفحه 55) از لنگا
در زمان هاي قبل از حكومت علويان هميشه به
عنوان يك آبادي از ولايات رويان ياد شده است.
در اين اشارات بسيار كوتاه هيچگونه نشانه اي
كه دلالت بر يك بلوك بودن باشد ديده نشده اما
در دوره هاي حكومت علويان بر تنكابن نام لنگا
را به عنوان بلوكي با روستاهايي آباد مي
بينيم.
خرابه هاي متعددي در نقاط مختلف لنگا قابل
رويت است كه هر يك نشانه هايي ترديد ناپذير از
زيستگاه انسان هاي پيشين دارد. بندر گاه مشهدي
سرا كه بنا به نوشته ظهير الدين مرعشي، شرابه
كلا ناميده ميشد به مناسبت موقعيت خاص بندري و
زيبايي طبيعي منحصر به فرد خود مركز سراسر
آبادي هاي لنگا و سرزمين تنكابن بود. مشهدي
سرا از دير زمان يعني حدود ابتداي قرن يازدهم
هجري قمري با كاهش آب خليج لنگا و خارج شدن از
حالت بندر، مركزيت خود را از دست داد. از زمان
سلسله قاجاريه و حكومت خاندان خلعتبري بر
تنكابن، لنگا به تدريج مركز جديدي به نام عباس
آباد را شناخت. لنگا كه قرن هاي متمادي به
اشكال گوناگون در تاريخ و جغرافياي اين خطه
مطرح بود به دهي از دهات عباس آباد تغيير شكل
داد.
در تقسيمات نوين، شهر عباس آباد بر لنگا فايق
آ مد و خود جانشين لنگاي فرتوت و قديمي شد.
علي اصغر يوسفي نيا در همان كتاب، موقعيت عباس
آباد در يك قرن قبل را كه در دو قسمت جداگانه
قرار داشت، چنين تشريح مي نمايد:
«در زمين هاي واقع بين دو رودخانه محمد حسين
آباد رود و عباس آباد رود در مسير تپه هاي
جنوبي مشرف به جاده ساحلي، خانواري چند سكونت
داشتند و آن مكان مازي محله ناميده مي شد.»
معدودي از ساكنان نيز در محل هاي واقع در جنوب
شعبه نفت فعلي زندگي مي كردند. كليه زمين هايي
كه دو محله مزبور در آن واقع شده بود، از چهار
هكتار تجاوز نمي كرد و بقيه اراضي آن پوشيده
از تمشك زار هاي وسيع و درختان وحشي در هم
پيچيده بود. دو محله را توتستاني بزرگ و
نيزاري با زمين سخت و باتلاقي از هم جدا مي
كرد در اين زمان (حدود يك قرن قبل) گل كوه از
روستا هاي بزرگ و آباد لنگا محسوب مي شد در
اثر رونق فراوان گل كوه در اين دوره، بازار
روزهاي متعددي در آن تشكيل شد. گل كوه قديم در
دو طرف خليج لنگا و در باريك ترين قسمت آن
واقع بود و دو چشم انداز وسيع و آبگير خليج را
در جنوب و شمال خود داشت. شكوه و آباداني گل
كوه با بروز و شيوع دو بيماري وباي نزديك به
سه قرن پيش، لطمه ديد و در طاعون سال 1247
هجري قمري به كلي نابود شد. ويراني گل كوه و
فراموش شدن گذشته با شكوه آن به عباس آباد
امكان داد تا از زير سنگيني نام همسايه مشهورش
رها شود. اندكي بيش از نيم قرن بعد از آن
واقعه كه قدرت خاندان خلعتبري در اوج خود بئد
چند نفر از آنان در عباس آباد متوطن شدند و
علاوه بر قبضه حكومت محلي لنگا، به احداث
تاسيسات اربابي پرداختند
سكونت آنان در اين آبادي و به دست گرفتن نيروي
سياسي منطقه، اذهان مردم لنگا را متوجه عباس
آباد ساخت و نام آن بتدريج گمنامي گذشته اش را
از دست داد انتقال سلطنت از قاجاريان به پهلوي
و تبعيد تعدادي از ملاكين و اربابان سابق و
... سبب تحولات جديدي در اين منطقه گرديد، با
احداث جاده ساحلي و ساختن پل هاي بزرگ و كوچك،
هجوم كارگران بي شمار به اين منطقه آغاز شد و
با احداث تعدادي خانه، مغازه و انبار توسط
دولت و اسكان داوطلبان، چهره آبادي را كه پيش
از آن با چند دكان حقير و خانه هاي حقير تر
چون زخم خشكيده اي بر پيكر طبيعت وحشي محيط
بود به يكباره تغيير داد.
شالوده احداث مدرسه جديد (دبستان فردوسي در
سال 1314) و احداث پاسگاه ژاندارمري و احداث
حمام و ... در عباس آباد، مركزيت آن را بر
مجموعه آبادي هاي لنگا وسعت بخشيد. به طوريكه
در اولين سر شماري سراسري، جمعيت عباس آباد با
718 نفر، بيش از هر يك از روستاها و آبادي هاي
ديگر دهستان لنگا شده بود.
پيشينه نام شهر عباس آباد
فردي به نام عباس خلعتبري که جد دوم عباس خان
خلعتبري(معروف به بهادر نظام) بود براي اولين
بار اين آبادي را بنا نهاد به همين علت نامش
را عباس آباد گذاشتند، در حقيقت آمدن خاندان
خلعتبري به اين ناحيه سبب آباداني اين قسمت
گرديد. با فرمان کريم خان زند چند خانواده از
اين خاندان بزرگ به اين ناحيه آمده و در آن
ساکن شدند.
از اين طوايف يک طايفه در کترا (واقع در شهر
نشتارود(همسايه غربي عباس آباد)) و يک طايفه
در عباس آباد و يک طايفه در کلار آباد ساکن
شدند.و به اين ترتيب عباس آباد چون غنچه اي در
ميان جنگلهاي شمال شکوفا شد.
دانلود
9 عکس با کیفیت
ازجنگل عباس آباد
|
